امروزه بزرگترین مشکل دستگاه های دیجیتال صرف نظر از آن که ابزارهای کاربردی و مدرنی هستند، محدودیت کاربری بوده که ناشی از عمر باتری کم آنهاست و شارژ کردن نیز به زمان بسیاری در کنار عمر باتری نیاز دارد. مطمعنا زمانی که عجله دارید تا به مهمانی و جلسه ای که از قبل شما را دعوت کرده اند برسید و در همان زمان گوشی شما خاموش می شود و مجبورید زمان طولانی را منتظر بمانید تا باتری تلفن همراه هوشمند شما شارژ شود به شدت کلافه می شوید البته باید بگوییم که شما در چنین مشکلی تنها نیستید چرا که کسی نیست که از باتری های قدیمی با زمان شارژ طولانی گجت ها شکایت نداشته باشد. اما خبر خوش این است که طراحی یک باتری آب پایه aqueous هیبریدی توانسته است این مشکل را حل کند. طراحی باتری آب پایه aqueous هیبریدی حاصل تلاش های بسیار زیاد تیم هایی است که با هدف طراحی باتری هایی با ظرفیت های بالا ، زمان شارژ کوتاه و قیمت معقول زمان بسیاری را به تحقیق و جستجو در این زمینه پرداخته اند.

می توان گفت با طراحی و ساخت باتری آب پایه aqueous هیبریدی آینده ی درخشانی در انتظار باتری های گجت های گوناگون می باشد چرا که در آینده ای نزدیک می توان شاهد باتری هایی با ظرفیت بالا و زمان بسیار کوتاهی برای شارژ شدن آنها خواهیم بود. چرا که تیم های طراح کننده ی چنین باتری به فکر شارژ شدن باتری های گجت های مختلف در کمتر از 20 ثانیه و یا حتی کمتر می باشند. تیم طراح باتری آب پایه aqueous هیبریدی که هنوز هم در حال بررسی و آزمایش این باتری است یک تیم کره ای از موسسه ی پیشروی علوم و تکنولوژی در کره ی جنوبی می باشد. این تیم کره ای قرار است در طراحی و ساخت باتری آب پایه aqueous هیبریدی از یک الکترولیت مایع مشتق از آب در میان دو لایه از آند و کاتدی با طراحی ویژه استفاده کنند. به گونه ای که قرار است قطب منفی باتری آب پایه aqueous هیبریدی از پلیمری متشکل از زنجیره ای از مواد گرافنی تشکیل شود ام دلیل استفاده از پلیمر زنجیره ای مواد گرافنی در قطب منفی باتری آب پایه aqueous هیبریدی این است که چنین ساختاری برای انجام واکنش ها و ذخیره ی انرژی بیشتر فوق العاده موثر می باشد. علاوه بر تمامی اینها کاتد باتری آب پایه aqueous هیبریدی از نانوذرات اکسید نیکل تشکیل شده است که این نانوذرات اکسید نیکل در بافت زنجیره ای گرافن قرار می گیرد.

جالب است بدانید که باتری آب پایه aqueous هیبریدی بیشتر از سایر باتری های آب پایه ی دیگر شارژ شده و ظرفیت بالایی دارد به دلیل اینکه از طراحی خاصی در قطب های مثبت و منفی یا آند و کاتد باتری آب پایه aqueous هیبریدی استفاده شده است. علاوه بر این استفاده از چنین طراحی خاصی در قطب های مثبت و منفی این ذخیره ساز انرژی دارای دوام و پایداریی بالایی می باشد به گونه ای که می تواند بعد از 100 هزار بار سیکل شارژ و تخلیه صد در صد باز هم توان خود را حفظ کند. یکی دیگر از ویژگی های بسیار منحصر به فرد باتری آب پایه aqueous هیبریدی این است که به لطف تراکم ساختاری بالایی که در طراحی و ساخت این باتری استفاده شده است می تواند در بازه ی زمانی 20 یا 30 ثانیه به طور کامل شارژ شود.

باتری آب پایه aqueous هیبریدی نسبت به سایر رقبای خود از شانس بیشتری برای عرضه به بازار برخورد دار می باشد چرا که مواد اولیه ی این ذخیره کننده ی شارژ نسبت به سایر رقبایش بیشتر قابل دسترس است و چرخه ی تولید آسان تری نسبت به سایر رقبایش دارد و همین باعث شده است که احتمال می دهیم باتری آب پایه aqueous هیبریدی بتواند به راحتی در بازار عرضه شود. انتظار داریم بزودی این روش توسط شرکت های تولیدکننده در دیوایس های دیجیتال به کار گرفته شده و طلسم شارژ طولانی دستگاه ها نیز شکسته شود.

امروزه بزرگترین مشکل دستگاه های دیجیتال صرف نظر از آن که ابزارهای کاربردی و مدرنی هستند، محدودیت کاربری بوده که ناشی از عمر باتری کم آنهاست و شارژ کردن نیز به زمان بسیاری در کنار عمر باتری نیاز دارد. مطمعنا زمانی که عجله دارید تا به مهمانی و جلسه ای که از قبل شما را دعوت کرده اند برسید و در همان زمان گوشی شما خاموش می شود و مجبورید زمان طولانی را منتظر بمانید تا باتری تلفن همراه هوشمند شما شارژ شود به شدت کلافه می شوید البته باید بگوییم که شما در چنین مشکلی تنها نیستید چرا که کسی نیست که از باتری های قدیمی با زمان شارژ طولانی گجت ها شکایت نداشته باشد. اما خبر خوش این است که طراحی یک باتری آب پایه aqueous هیبریدی توانسته است این مشکل را حل کند. طراحی باتری آب پایه aqueous هیبریدی حاصل تلاش های بسیار زیاد تیم هایی است که با هدف طراحی باتری هایی با ظرفیت های بالا ، زمان شارژ کوتاه و قیمت معقول زمان بسیاری را به تحقیق و جستجو در این زمینه پرداخته اند.

می توان گفت با طراحی و ساخت باتری آب پایه aqueous هیبریدی آینده ی درخشانی در انتظار باتری های گجت های گوناگون می باشد چرا که در آینده ای نزدیک می توان شاهد باتری هایی با ظرفیت بالا و زمان بسیار کوتاهی برای شارژ شدن آنها خواهیم بود. چرا که تیم های طراح کننده ی چنین باتری به فکر شارژ شدن باتری های گجت های مختلف در کمتر از 20 ثانیه و یا حتی کمتر می باشند. تیم طراح باتری آب پایه aqueous هیبریدی که هنوز هم در حال بررسی و آزمایش این باتری است یک تیم کره ای از موسسه ی پیشروی علوم و تکنولوژی در کره ی جنوبی می باشد. این تیم کره ای قرار است در طراحی و ساخت باتری آب پایه aqueous هیبریدی از یک الکترولیت مایع مشتق از آب در میان دو لایه از آند و کاتدی با طراحی ویژه استفاده کنند. به گونه ای که قرار است قطب منفی باتری آب پایه aqueous هیبریدی از پلیمری متشکل از زنجیره ای از مواد گرافنی تشکیل شود ام دلیل استفاده از پلیمر زنجیره ای مواد گرافنی در قطب منفی باتری آب پایه aqueous هیبریدی این است که چنین ساختاری برای انجام واکنش ها و ذخیره ی انرژی بیشتر فوق العاده موثر می باشد. علاوه بر تمامی اینها کاتد باتری آب پایه aqueous هیبریدی از نانوذرات اکسید نیکل تشکیل شده است که این نانوذرات اکسید نیکل در بافت زنجیره ای گرافن قرار می گیرد.

جالب است بدانید که باتری آب پایه aqueous هیبریدی بیشتر از سایر باتری های آب پایه ی دیگر شارژ شده و ظرفیت بالایی دارد به دلیل اینکه از طراحی خاصی در قطب های مثبت و منفی یا آند و کاتد باتری آب پایه aqueous هیبریدی استفاده شده است. علاوه بر این استفاده از چنین طراحی خاصی در قطب های مثبت و منفی این ذخیره ساز انرژی دارای دوام و پایداریی بالایی می باشد به گونه ای که می تواند بعد از 100 هزار بار سیکل شارژ و تخلیه صد در صد باز هم توان خود را حفظ کند. یکی دیگر از ویژگی های بسیار منحصر به فرد باتری آب پایه aqueous هیبریدی این است که به لطف تراکم ساختاری بالایی که در طراحی و ساخت این باتری استفاده شده است می تواند در بازه ی زمانی 20 یا 30 ثانیه به طور کامل شارژ شود.

باتری آب پایه aqueous هیبریدی نسبت به سایر رقبای خود از شانس بیشتری برای عرضه به بازار برخورد دار می باشد چرا که مواد اولیه ی این ذخیره کننده ی شارژ نسبت به سایر رقبایش بیشتر قابل دسترس است و چرخه ی تولید آسان تری نسبت به سایر رقبایش دارد و همین باعث شده است که احتمال می دهیم باتری آب پایه aqueous هیبریدی بتواند به راحتی در بازار عرضه شود. انتظار داریم بزودی این روش توسط شرکت های تولیدکننده در دیوایس های دیجیتال به کار گرفته شده و طلسم شارژ طولانی دستگاه ها نیز شکسته شود.

به طور حتم شما نیز بارها “لطیفه” های پیرامون دنیای مهندسان کامپیوتر را شنیده اید که در آن یک مهندس کامپیوتر همواره روشن/خاموش کردن را به عنوان راه حل اصلی پیشنهاد می دهد. آخرین لطیفه ای که بنده در این زمینه شنیده ام، خرابی یک خودرو، حامل چند مهندس با تخصص های متفاوت است که در نهایت مهندس کامپیوتر پیشنهاد پیاده و سوار شدن مجدد را می دهد! اما این مسئله تا حد جدی و واقعی است؟

چرا بسیاری از مهندسان و متخصصان این حوزه با تجربه بالا و تخصص مثال زدنی، یکی از راه حل های اولیه رفع ایراد را در “راه اندازی مجدد” می دانند؟ در این مطلب با زبانی ساده و شفاف به سراغ این موضوع رفته و دلایل آن را برای شما بازگو خواهیم کرد. با همراه باشید.

تمامی سیستم های دیجیتال که دارای پردازنده و سیستم عامل هستند، دارای چند ویژگی مشابه خواهند بود. همگی سیستم های فوق، از یک الگوی مشابه پیروی می کنند. هیچ فرقی نمی کند که با یک لپ تاپ ارزان قیمت، کامپیوتر فرمان صنعتی، برد یک تلویزیون و یا یک کامپیوتر پیشرفته و گران قیمت روبرو هستیم؛ این الگو برای همگی آنها یکسان است. پس از آغاز به کار سیستم با فشردن کلید روشن شدن، سیستم عامل و یا میان افزاری که در هارد دیسک، SSD و یا تراشه های نیمه هادی ذخیره شده است، اطلاعات راه اندازی اولیه را درون حافظه رم بارگزاری کرده و سپس این اطلاعات برای پردازش و اجرا به CPU یا APU و یا SOC منتقل می شوند.

 در این بخش نیز هر پردازشگر دارای 1 الی 5 سطح از حافظه کش L است. این حافظه نهان با اطلاعات بعدی و کدهایی که مکررا مورد استفاده قرار می گیرد، پر می گردد. از سوی دیگر این عملیات به طور مداوم در حال بروزرسانی به طوری که تنها در یک ثانیه میلیون ها سیکل در این بخش شکل می گیرد. اطلاعاتی که در حافظه های رم و یا IC های EPROM بارگزاری می گردد، مستقیما از بخش های ذخیره سازی منتقل می شوند و اگر سیستم نیازی به حافظه ذخیره سازی بزرگ نداشته باشد، سرعت عملیات های آن افزایش می یابد. هر چند که تمامی سیستم ها، هر چقدر هم که کم، اما نیاز به یک بخش ذخیره سازی خواهند داشت.

سیستم هایی که از حافظه های Error-correcting code memory یا همان ECC ها پشتیبانی می کنند، می تواند خطای داده ها را در سطح تک بیت تشخیص داده و آن را مرتفع نمایند. در نتیجه نیاز به راه اندازی مجدد در آنها بسیار کاهش پیدا خواهد کرد. اما دیگر سیستم هایی که فاقد این عملکرد هستند، مشکلاتی را برای کاربران و سیستم به وجود می آورند. چرا بسیاری از ایرادات معمول با Restart یا راه اندازی مجدد قابل حل است؟

خطا حتی در سطح تک بیت، ابتدا حافظه های کلاس RAM را هدف قرار می دهد؛ سپس این خطا به درون پردازنده ارسال می گردد و در صورت ناشناخته بودن، عملیات طبیعی سیستم به مشکل بر خواهد خورد؛ متاسفانه رم ها قادر به تصحیح خطا نبوده و در این حالت تنها نیاز به راه اندازی مجدد و خالی کردن حافظه رم و بارگیری مجدد است. مرحله دوم، خطا در میکرو کدهای پردازش شده توسط CPU است که در این حالت با کرش و از کار افتادن CPU روبرو هستیم و با این وضعیت نیز تنها راه باز هم راه اندازی مجدد سیستم است! حافظه نهان (Cache) سریع ترین و گران قیمت ترین حافظه مورد استفاده در یک سیستم کامپیوتری است؛ اما این بدان معنی نیست که این بخش نیز عاری از ایراد باشد؛ خطا در حافظه های سطح L نیز عموما تنها با راه اندازی مجدد سیستم رفع خواهند شد. در نتیحه خاموش/روشن کردن مجدد یک راه حل اساسی در رفع عیوب و راه اندازی مجدد سیستم به صورت نرمال است.

به طور حتم شما نیز بارها “لطیفه” های پیرامون دنیای مهندسان کامپیوتر را شنیده اید که در آن یک مهندس کامپیوتر همواره روشن/خاموش کردن را به عنوان راه حل اصلی پیشنهاد می دهد. آخرین لطیفه ای که بنده در این زمینه شنیده ام، خرابی یک خودرو، حامل چند مهندس با تخصص های متفاوت است که در نهایت مهندس کامپیوتر پیشنهاد پیاده و سوار شدن مجدد را می دهد! اما این مسئله تا حد جدی و واقعی است؟

چرا بسیاری از مهندسان و متخصصان این حوزه با تجربه بالا و تخصص مثال زدنی، یکی از راه حل های اولیه رفع ایراد را در “راه اندازی مجدد” می دانند؟ در این مطلب با زبانی ساده و شفاف به سراغ این موضوع رفته و دلایل آن را برای شما بازگو خواهیم کرد. با همراه باشید.

تمامی سیستم های دیجیتال که دارای پردازنده و سیستم عامل هستند، دارای چند ویژگی مشابه خواهند بود. همگی سیستم های فوق، از یک الگوی مشابه پیروی می کنند. هیچ فرقی نمی کند که با یک لپ تاپ ارزان قیمت، کامپیوتر فرمان صنعتی، برد یک تلویزیون و یا یک کامپیوتر پیشرفته و گران قیمت روبرو هستیم؛ این الگو برای همگی آنها یکسان است. پس از آغاز به کار سیستم با فشردن کلید روشن شدن، سیستم عامل و یا میان افزاری که در هارد دیسک، SSD و یا تراشه های نیمه هادی ذخیره شده است، اطلاعات راه اندازی اولیه را درون حافظه رم بارگزاری کرده و سپس این اطلاعات برای پردازش و اجرا به CPU یا APU و یا SOC منتقل می شوند.

(image)

 در این بخش نیز هر پردازشگر دارای 1 الی 5 سطح از حافظه کش L است. این حافظه نهان با اطلاعات بعدی و کدهایی که مکررا مورد استفاده قرار می گیرد، پر می گردد. از سوی دیگر این عملیات به طور مداوم در حال بروزرسانی به طوری که تنها در یک ثانیه میلیون ها سیکل در این بخش شکل می گیرد. اطلاعاتی که در حافظه های رم و یا IC های EPROM بارگزاری می گردد، مستقیما از بخش های ذخیره سازی منتقل می شوند و اگر سیستم نیازی به حافظه ذخیره سازی بزرگ نداشته باشد، سرعت عملیات های آن افزایش می یابد. هر چند که تمامی سیستم ها، هر چقدر هم که کم، اما نیاز به یک بخش ذخیره سازی خواهند داشت.

سیستم هایی که از حافظه های Error-correcting code memory یا همان ECC ها پشتیبانی می کنند، می تواند خطای داده ها را در سطح تک بیت تشخیص داده و آن را مرتفع نمایند. در نتیجه نیاز به راه اندازی مجدد در آنها بسیار کاهش پیدا خواهد کرد. اما دیگر سیستم هایی که فاقد این عملکرد هستند، مشکلاتی را برای کاربران و سیستم به وجود می آورند. چرا بسیاری از ایرادات معمول با Restart یا راه اندازی مجدد قابل حل است؟

(image)

خطا حتی در سطح تک بیت، ابتدا حافظه های کلاس RAM را هدف قرار می دهد؛ سپس این خطا به درون پردازنده ارسال می گردد و در صورت ناشناخته بودن، عملیات طبیعی سیستم به مشکل بر خواهد خورد؛ متاسفانه رم ها قادر به تصحیح خطا نبوده و در این حالت تنها نیاز به راه اندازی مجدد و خالی کردن حافظه رم و بارگیری مجدد است. مرحله دوم، خطا در میکرو کدهای پردازش شده توسط CPU است که در این حالت با کرش و از کار افتادن CPU روبرو هستیم و با این وضعیت نیز تنها راه باز هم راه اندازی مجدد سیستم است! حافظه نهان (Cache) سریع ترین و گران قیمت ترین حافظه مورد استفاده در یک سیستم کامپیوتری است؛ اما این بدان معنی نیست که این بخش نیز عاری از ایراد باشد؛ خطا در حافظه های سطح L نیز عموما تنها با راه اندازی مجدد سیستم رفع خواهند شد. در نتیحه خاموش/روشن کردن مجدد یک راه حل اساسی در رفع عیوب و راه اندازی مجدد سیستم به صورت نرمال است.

به زودی همه گردشگران در ایران می توانند در موزه ها و اماکن تاریخی کشور به اینترنت رایگان دسترسی داشته باشند. این خبر شب گذشته توسط رییس سازمان میراث فرهنگی و گردشی کشور از طریق پیامی در حساب کاربری وی در توییتر منتشر شد.

وی در این پیام به نشستی با وزیر ارتباطات اشاره نموده و از او به دلیل پیگیری یکی از نیازهای توسعه صنعت گردشگری تشکر کرد. به گفته معاون رییس جمهور و رییس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری طی نشست مشترک با وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات مقرر شده است اینترنت رایگان در کلیه موزه‌ها و اماکن تاریخی و فرهنگی کشور در اختیار شهروندان و بازدیدکنندگان قرار گیرد. شب گذشته وزیر ارتباطات نیز در توییتی به مصوبات شورای عالی اشتغال اشاره کرده بود و از صدور دستور رئیس جمهور برای رفع موانع توسعه دیجیتال و توسعه کسب وکارهای دیجیتال در حوزه های کشاورزی، انرژی، شهر هوشمند وسلامت خبر داده بود. به گفته وزیر ارتباطات حرکت به سمت دستیابی به شاخصهای توسعه دیجیتال از سوی دستگاه‌های ذیربط باعث ایجاد بازار و نهایتا توسعه کسب‌وکارهای نوپا و در نتیجه آن توسعه اشتغال خواهد بود. شاید این پیش بینی کمی خوشبینانه به نظر برسد اما شاید با توجه به در پیش بودن تعطیلات نوروزی طرح ارائه اینترنت رایگان در مراکز تاریخی کشور از ابتدای سال 97 اجرایی شده و در اختیار گردشگران سال جدید قرار داده شود.

به زودی همه گردشگران در ایران می توانند در موزه ها و اماکن تاریخی کشور به اینترنت رایگان دسترسی داشته باشند. این خبر شب گذشته توسط رییس سازمان میراث فرهنگی و گردشی کشور از طریق پیامی در حساب کاربری وی در توییتر منتشر شد.

وی در این پیام به نشستی با وزیر ارتباطات اشاره نموده و از او به دلیل پیگیری یکی از نیازهای توسعه صنعت گردشگری تشکر کرد. به گفته معاون رییس جمهور و رییس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری طی نشست مشترک با وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات مقرر شده است اینترنت رایگان در کلیه موزه‌ها و اماکن تاریخی و فرهنگی کشور در اختیار شهروندان و بازدیدکنندگان قرار گیرد. شب گذشته وزیر ارتباطات نیز در توییتی به مصوبات شورای عالی اشتغال اشاره کرده بود و از صدور دستور رئیس جمهور برای رفع موانع توسعه دیجیتال و توسعه کسب وکارهای دیجیتال در حوزه های کشاورزی، انرژی، شهر هوشمند وسلامت خبر داده بود. به گفته وزیر ارتباطات حرکت به سمت دستیابی به شاخصهای توسعه دیجیتال از سوی دستگاه‌های ذیربط باعث ایجاد بازار و نهایتا توسعه کسب‌وکارهای نوپا و در نتیجه آن توسعه اشتغال خواهد بود. شاید این پیش بینی کمی خوشبینانه به نظر برسد اما شاید با توجه به در پیش بودن تعطیلات نوروزی طرح ارائه اینترنت رایگان در مراکز تاریخی کشور از ابتدای سال 97 اجرایی شده و در اختیار گردشگران سال جدید قرار داده شود.