به طور حتم شما نیز بارها “لطیفه” های پیرامون دنیای مهندسان کامپیوتر را شنیده اید که در آن یک مهندس کامپیوتر همواره روشن/خاموش کردن را به عنوان راه حل اصلی پیشنهاد می دهد. آخرین لطیفه ای که بنده در این زمینه شنیده ام، خرابی یک خودرو، حامل چند مهندس با تخصص های متفاوت است که در نهایت مهندس کامپیوتر پیشنهاد پیاده و سوار شدن مجدد را می دهد! اما این مسئله تا حد جدی و واقعی است؟

چرا بسیاری از مهندسان و متخصصان این حوزه با تجربه بالا و تخصص مثال زدنی، یکی از راه حل های اولیه رفع ایراد را در “راه اندازی مجدد” می دانند؟ در این مطلب با زبانی ساده و شفاف به سراغ این موضوع رفته و دلایل آن را برای شما بازگو خواهیم کرد. با همراه باشید.

تمامی سیستم های دیجیتال که دارای پردازنده و سیستم عامل هستند، دارای چند ویژگی مشابه خواهند بود. همگی سیستم های فوق، از یک الگوی مشابه پیروی می کنند. هیچ فرقی نمی کند که با یک لپ تاپ ارزان قیمت، کامپیوتر فرمان صنعتی، برد یک تلویزیون و یا یک کامپیوتر پیشرفته و گران قیمت روبرو هستیم؛ این الگو برای همگی آنها یکسان است. پس از آغاز به کار سیستم با فشردن کلید روشن شدن، سیستم عامل و یا میان افزاری که در هارد دیسک، SSD و یا تراشه های نیمه هادی ذخیره شده است، اطلاعات راه اندازی اولیه را درون حافظه رم بارگزاری کرده و سپس این اطلاعات برای پردازش و اجرا به CPU یا APU و یا SOC منتقل می شوند.

 در این بخش نیز هر پردازشگر دارای 1 الی 5 سطح از حافظه کش L است. این حافظه نهان با اطلاعات بعدی و کدهایی که مکررا مورد استفاده قرار می گیرد، پر می گردد. از سوی دیگر این عملیات به طور مداوم در حال بروزرسانی به طوری که تنها در یک ثانیه میلیون ها سیکل در این بخش شکل می گیرد. اطلاعاتی که در حافظه های رم و یا IC های EPROM بارگزاری می گردد، مستقیما از بخش های ذخیره سازی منتقل می شوند و اگر سیستم نیازی به حافظه ذخیره سازی بزرگ نداشته باشد، سرعت عملیات های آن افزایش می یابد. هر چند که تمامی سیستم ها، هر چقدر هم که کم، اما نیاز به یک بخش ذخیره سازی خواهند داشت.

سیستم هایی که از حافظه های Error-correcting code memory یا همان ECC ها پشتیبانی می کنند، می تواند خطای داده ها را در سطح تک بیت تشخیص داده و آن را مرتفع نمایند. در نتیجه نیاز به راه اندازی مجدد در آنها بسیار کاهش پیدا خواهد کرد. اما دیگر سیستم هایی که فاقد این عملکرد هستند، مشکلاتی را برای کاربران و سیستم به وجود می آورند. چرا بسیاری از ایرادات معمول با Restart یا راه اندازی مجدد قابل حل است؟

خطا حتی در سطح تک بیت، ابتدا حافظه های کلاس RAM را هدف قرار می دهد؛ سپس این خطا به درون پردازنده ارسال می گردد و در صورت ناشناخته بودن، عملیات طبیعی سیستم به مشکل بر خواهد خورد؛ متاسفانه رم ها قادر به تصحیح خطا نبوده و در این حالت تنها نیاز به راه اندازی مجدد و خالی کردن حافظه رم و بارگیری مجدد است. مرحله دوم، خطا در میکرو کدهای پردازش شده توسط CPU است که در این حالت با کرش و از کار افتادن CPU روبرو هستیم و با این وضعیت نیز تنها راه باز هم راه اندازی مجدد سیستم است! حافظه نهان (Cache) سریع ترین و گران قیمت ترین حافظه مورد استفاده در یک سیستم کامپیوتری است؛ اما این بدان معنی نیست که این بخش نیز عاری از ایراد باشد؛ خطا در حافظه های سطح L نیز عموما تنها با راه اندازی مجدد سیستم رفع خواهند شد. در نتیحه خاموش/روشن کردن مجدد یک راه حل اساسی در رفع عیوب و راه اندازی مجدد سیستم به صورت نرمال است.

به طور حتم شما نیز بارها “لطیفه” های پیرامون دنیای مهندسان کامپیوتر را شنیده اید که در آن یک مهندس کامپیوتر همواره روشن/خاموش کردن را به عنوان راه حل اصلی پیشنهاد می دهد. آخرین لطیفه ای که بنده در این زمینه شنیده ام، خرابی یک خودرو، حامل چند مهندس با تخصص های متفاوت است که در نهایت مهندس کامپیوتر پیشنهاد پیاده و سوار شدن مجدد را می دهد! اما این مسئله تا حد جدی و واقعی است؟

چرا بسیاری از مهندسان و متخصصان این حوزه با تجربه بالا و تخصص مثال زدنی، یکی از راه حل های اولیه رفع ایراد را در “راه اندازی مجدد” می دانند؟ در این مطلب با زبانی ساده و شفاف به سراغ این موضوع رفته و دلایل آن را برای شما بازگو خواهیم کرد. با همراه باشید.

تمامی سیستم های دیجیتال که دارای پردازنده و سیستم عامل هستند، دارای چند ویژگی مشابه خواهند بود. همگی سیستم های فوق، از یک الگوی مشابه پیروی می کنند. هیچ فرقی نمی کند که با یک لپ تاپ ارزان قیمت، کامپیوتر فرمان صنعتی، برد یک تلویزیون و یا یک کامپیوتر پیشرفته و گران قیمت روبرو هستیم؛ این الگو برای همگی آنها یکسان است. پس از آغاز به کار سیستم با فشردن کلید روشن شدن، سیستم عامل و یا میان افزاری که در هارد دیسک، SSD و یا تراشه های نیمه هادی ذخیره شده است، اطلاعات راه اندازی اولیه را درون حافظه رم بارگزاری کرده و سپس این اطلاعات برای پردازش و اجرا به CPU یا APU و یا SOC منتقل می شوند.

(image)

 در این بخش نیز هر پردازشگر دارای 1 الی 5 سطح از حافظه کش L است. این حافظه نهان با اطلاعات بعدی و کدهایی که مکررا مورد استفاده قرار می گیرد، پر می گردد. از سوی دیگر این عملیات به طور مداوم در حال بروزرسانی به طوری که تنها در یک ثانیه میلیون ها سیکل در این بخش شکل می گیرد. اطلاعاتی که در حافظه های رم و یا IC های EPROM بارگزاری می گردد، مستقیما از بخش های ذخیره سازی منتقل می شوند و اگر سیستم نیازی به حافظه ذخیره سازی بزرگ نداشته باشد، سرعت عملیات های آن افزایش می یابد. هر چند که تمامی سیستم ها، هر چقدر هم که کم، اما نیاز به یک بخش ذخیره سازی خواهند داشت.

سیستم هایی که از حافظه های Error-correcting code memory یا همان ECC ها پشتیبانی می کنند، می تواند خطای داده ها را در سطح تک بیت تشخیص داده و آن را مرتفع نمایند. در نتیجه نیاز به راه اندازی مجدد در آنها بسیار کاهش پیدا خواهد کرد. اما دیگر سیستم هایی که فاقد این عملکرد هستند، مشکلاتی را برای کاربران و سیستم به وجود می آورند. چرا بسیاری از ایرادات معمول با Restart یا راه اندازی مجدد قابل حل است؟

(image)

خطا حتی در سطح تک بیت، ابتدا حافظه های کلاس RAM را هدف قرار می دهد؛ سپس این خطا به درون پردازنده ارسال می گردد و در صورت ناشناخته بودن، عملیات طبیعی سیستم به مشکل بر خواهد خورد؛ متاسفانه رم ها قادر به تصحیح خطا نبوده و در این حالت تنها نیاز به راه اندازی مجدد و خالی کردن حافظه رم و بارگیری مجدد است. مرحله دوم، خطا در میکرو کدهای پردازش شده توسط CPU است که در این حالت با کرش و از کار افتادن CPU روبرو هستیم و با این وضعیت نیز تنها راه باز هم راه اندازی مجدد سیستم است! حافظه نهان (Cache) سریع ترین و گران قیمت ترین حافظه مورد استفاده در یک سیستم کامپیوتری است؛ اما این بدان معنی نیست که این بخش نیز عاری از ایراد باشد؛ خطا در حافظه های سطح L نیز عموما تنها با راه اندازی مجدد سیستم رفع خواهند شد. در نتیحه خاموش/روشن کردن مجدد یک راه حل اساسی در رفع عیوب و راه اندازی مجدد سیستم به صورت نرمال است.

یکی از مهم ترین مزایای گسترش فضاهای ابری، امکان دسترسی به فایل های مورد نیاز در هر محل و با استفاده از هر وسیله ای است. محبوبیت سرویس هایی مانند دراپ باکس و گوگل درایو نشان می دهد کاربران تا چه حد به روش هایی که بتواند امکان دسترسی برخی از فایل ها را بدون محدودیت برای آنها فراهم کنند نیاز داشته و اهمیت می دهند. همچنین این تمایل کاربران باعث شده برنامه های دیگری نیز برای صدور دسترسی کنترل کامل رایانه ها توسط ابزارهای دیگر نیز توسعه داده شوند که مشهور ترین آنها Team Viewer است. با وجود اینکه روش های بسیار زیادی برای انجام این کار در دسترس هستند، اما بهترین و سریع ترین آنها حتی نیاز به نصب برنامه های جانبی خاصی ندارد و تنها با داشتن یک مرورگر کروم (که احتمالا بر روی تمام رایانه های امروز نصب شده) می توان از راه دور و به وسیله موبایل یا تبلت به کنترل رایانه پرداخت.

همان طور که اشاره شد برای انجام این کار در مرحله اول باید از مرورگر کروم بر روی رایانه استفاده کنید. پس در صورتی که این برنامه را روی سیستم خود ندارید آن را از وب سایت گوگل دانلود کرده و آماده مراحل بعدی شوید. پس از این کار باید سری به فروشگاه وب گوگل (Google Web Store) بزنید و برنامه Chrome Remote Desktop را دانلود کرده و افزونه آن را بر روی کروم نصب کنید (برای این کار کافی است در حالی که از مرورگر کروم استفاده می کنید به وب سایت chrome.google.com/webstore مراجعه کرده و Chrome Remote Desktop را جست و جو کنید و در نهایت پس از کلیک کردن بر روی نام برنامه add to chrome را انتخاب کنید). پس از چند لحظه و اتمام فرآیند نصب، در همان پنجره صفحه دانلود برنامه، روی Launch App کلیک کنید.

پس از این کار پنجره جدیدی باز خواهد شد که از شما درخواست میکند اجازه دسترسی به برخی از بخش های حساب کاربری گوگل شما صادر شود. از آنجا که هر دو برنامه توسط خود گوگل توسعه داده شده اند می توانید با خیال راحت روی allow کلیک کنید.

در مرحله بعدی بر روی Get Started در بخش My Computer کلیک کرده و Enable Remote Connection را انتخاب کنید. پس از گذشت چند دقیقه و بارگزاری و فعال سازی ارتباطات، از شما درخواست خواهد شد تا رمز عبور 6 رقمی برای ارتباط دستگاه های مختلف تنظیم کنید. در نهایت و پایان این کار، کافی است برنامه Chrome Remote Desktop را با استفاده از فروشگاه های نرم افزاری بر روی موبایل یا تبلت خود نیز نصب کنید و در هنگام ورود به آن، رمز 6 رقمی مرحله قبل را وارد کنید تا نام رایانه شما روی صفحه نمایش داده شود. به این ترتیب می توانید به راحتی از روی گوشی به کنترل دسکتاپ رایانه بپردازید و تمامی فعالیت ها را از روی گوشی یا تبلت پیگیری کنید. Chrome Remote Desktop برای پلتفرم های اندروید و iOS توسعه داده شده و می توانید آن را از لینک های زیر دانلود کنید.

نکته ای که باید به آن توجه داشته باشید، ادامه تحریم های عجیب گوگل برای کاربران ایرانی است که در زمان انتخاب Get Started در بخش My Computer باعث جلوگیری از ادامه فرآیند خواهد شد. با این حال می توانید با تغییر IP این برنامه را دانلود کرده و یا فایل مورد نیاز برای نصب و عبور از این مرحله را از لینک انتهای همین مطلب دانلود کنید.

یکی از مهم ترین مزایای گسترش فضاهای ابری، امکان دسترسی به فایل های مورد نیاز در هر محل و با استفاده از هر وسیله ای است. محبوبیت سرویس هایی مانند دراپ باکس و گوگل درایو نشان می دهد کاربران تا چه حد به روش هایی که بتواند امکان دسترسی برخی از فایل ها را بدون محدودیت برای آنها فراهم کنند نیاز داشته و اهمیت می دهند. همچنین این تمایل کاربران باعث شده برنامه های دیگری نیز برای صدور دسترسی کنترل کامل رایانه ها توسط ابزارهای دیگر نیز توسعه داده شوند که مشهور ترین آنها Team Viewer است. با وجود اینکه روش های بسیار زیادی برای انجام این کار در دسترس هستند، اما بهترین و سریع ترین آنها حتی نیاز به نصب برنامه های جانبی خاصی ندارد و تنها با داشتن یک مرورگر کروم (که احتمالا بر روی تمام رایانه های امروز نصب شده) می توان از راه دور و به وسیله موبایل یا تبلت به کنترل رایانه پرداخت.

همان طور که اشاره شد برای انجام این کار در مرحله اول باید از مرورگر کروم بر روی رایانه استفاده کنید. پس در صورتی که این برنامه را روی سیستم خود ندارید آن را از وب سایت گوگل دانلود کرده و آماده مراحل بعدی شوید. پس از این کار باید سری به فروشگاه وب گوگل (Google Web Store) بزنید و برنامه Chrome Remote Desktop را دانلود کرده و افزونه آن را بر روی کروم نصب کنید (برای این کار کافی است در حالی که از مرورگر کروم استفاده می کنید به وب سایت chrome.google.com/webstore مراجعه کرده و Chrome Remote Desktop را جست و جو کنید و در نهایت پس از کلیک کردن بر روی نام برنامه add to chrome را انتخاب کنید). پس از چند لحظه و اتمام فرآیند نصب، در همان پنجره صفحه دانلود برنامه، روی Launch App کلیک کنید.

پس از این کار پنجره جدیدی باز خواهد شد که از شما درخواست میکند اجازه دسترسی به برخی از بخش های حساب کاربری گوگل شما صادر شود. از آنجا که هر دو برنامه توسط خود گوگل توسعه داده شده اند می توانید با خیال راحت روی allow کلیک کنید.

در مرحله بعدی بر روی Get Started در بخش My Computer کلیک کرده و Enable Remote Connection را انتخاب کنید. پس از گذشت چند دقیقه و بارگزاری و فعال سازی ارتباطات، از شما درخواست خواهد شد تا رمز عبور 6 رقمی برای ارتباط دستگاه های مختلف تنظیم کنید. در نهایت و پایان این کار، کافی است برنامه Chrome Remote Desktop را با استفاده از فروشگاه های نرم افزاری بر روی موبایل یا تبلت خود نیز نصب کنید و در هنگام ورود به آن، رمز 6 رقمی مرحله قبل را وارد کنید تا نام رایانه شما روی صفحه نمایش داده شود. به این ترتیب می توانید به راحتی از روی گوشی به کنترل دسکتاپ رایانه بپردازید و تمامی فعالیت ها را از روی گوشی یا تبلت پیگیری کنید. Chrome Remote Desktop برای پلتفرم های اندروید و iOS توسعه داده شده و می توانید آن را از لینک های زیر دانلود کنید.

نکته ای که باید به آن توجه داشته باشید، ادامه تحریم های عجیب گوگل برای کاربران ایرانی است که در زمان انتخاب Get Started در بخش My Computer باعث جلوگیری از ادامه فرآیند خواهد شد. با این حال می توانید با تغییر IP این برنامه را دانلود کرده و یا فایل مورد نیاز برای نصب و عبور از این مرحله را از لینک انتهای همین مطلب دانلود کنید.